Przeskocz do treści

Szkaplerz- szata Maryi

Duchowe znaczenie szkaplerza

Szkaplerz jest szatą Maryi, znakiem pokuty i nawrócenia. Kto przyjmuje szkaplerz, wyrzeka się złego ducha i oddaje się Maryi jako Jej dziecko. Kto przyjmuje szkaplerz – jak św. Jan pod krzyżem – przyjmuje tym samym Maryję do siebie, by żyć w zjednoczeniu z Nią i Jej służyć. Szkaplerz oznacza przymierze przyjaźni z Maryją, w którym Ona zobowiązuje się dopomóc nam do zbawienia i uświęcenia, a my zobowiązujemy się do Jej naśladowania, służenia Jej i rozszerzania Jej czci. Szkaplerz oznacza także poświęcenie się Niepokalanemu Sercu Maryi i naśladowanie Jej cnót, szczególnie cnoty czystości i pokory. 

 

 

Obietnice szkaplerzne

Cała maryjna tradycja Karmelu wiąże ze szkaplerzem dwie wielkie obietnice Maryi i dwie łaski, które z nich wypływają:

- kto umrze odziany w szkaplerz, nie dozna ognia piekielnego;

- wybawienie z czyśćca w pierwszą sobotę po śmierci;

- pomoc i obrona w niebezpieczeństwach duszy i ciała;

- uczestnictwo w dobrach całego zakonu karmelitańskiego (Msze, modlitwy, pokuty i ofiary) za życia i po śmierci.

Zobowiązania szkaplerzne

Aby dostąpić spełnienia wielkich obietnic związanych ze szkaplerzem, potrzeba z naszej strony gotowości do podjęcia pewnych zobowiązań:

- zobowiązujemy się do czynienia pokuty, zachowania przykazań i życia w łasce uświęcającej a także do podejmowania wyrzeczeń i umartwień;

- zobowiązujemy się do zachowania czystości według stanu, naśladowania cnót Matki Bożej i starania się o świętość życia;

- zobowiązujemy się do codziennej wyznaczonej przez kapłana modlitwy;

- zobowiązujemy się do życia duchem i misją zakonu karmelitańskiego, co w praktyce oznacza, że szerzyć będziemy ideę szkaplerza i wspierać duchowo i w miarę możliwości materialnie dzieła podejmowane przez zakon karmelitański.